اینجا مردم زندگیشان را با سر و کله زدن برای چیزهای معمولی سپری می کننددر پیله ای از سنت ها و رسوم پوسیده و بیشترشان در طول زندگی حتی یک بارپا را از دایره عادت بیرون نمی گذارند بیشتر در جستجوی آرامشند تا مرید حقیقت و از هر چه در این آرامش ظاهری خللی وارد کند می گریزند آری انسان دشواری وظیفه است و ما برای اینکه از زیر این با سنگین و شانه شکن تن بزنیم گاه حتی از اندیشیدن و آگاهی نیز می گریزیم.و بی تفاوت به آنچه در پیرامونمان می گذرد سر در آخور خویش فرو می بریم.

به ما چه فلانی که از برای راه خلاص من و تو فریاد می زد اکنون در گوشه ای از زندان اوین جان میدهد به ما چه که دانشجویانی را که حاضر نشده اند ذهن و قلبشان را بر روی حقیقت ببندند ستاره بخشیده اند به ما چه که از تحصیل محرومشان کردند به ما چه که حتی مراسم سالگردی را مانع می شوند.

ما تنها غم خود داریم و منافع خود و هر چه بیرون از این دایره تنگ قرار گیرد برایمان معنا و مفهومی ندارد. دیری است که زندگیمان بر مداری از خوردن و خوابیدن و شهوتیدن می چرخد.

ولی در این میان هستند کسانی که بیش از آنکه در بند سرنوشت و منافع شخصی خود باشند به سرنوشت جامعه و دیگران می اندیشند و بی هیچ چشم داشتی رنج و سختی ها را از برای راحت دیگران بر خود هموار می کنند و گاه جانشان را پشتوانه ی آرمانشان

اینان دل به دریا افکنانند/به پای دارنده ی آتش ها/ زندگانی دوشادوش مرگ پیشاپیش مرگ/ هماره زنده از آن سپس که با مرگ/ و همواره بدان نام که زیسته بوده اند/ که تباهی از در گاه بلند خاطرشان شرمسار و سر افکنده می گذرد/ کاشفان چشمه کاشفان فروتن شوکران/ جویندگان شادی در مجری آتش فشان ها/ شعبده بازان لبخند بر شبکلاه درد/ با جا پایی ژرف تر از شادی در گذر گاه پرندگان/ در برابر تندر می ایستند / خانه را روشن می کنند و می میرند.

بشناسیمشان و پاسشان بداریم

یک پیاله شعر مردافکن

چند پک عشق بی دغدغه

نه به کمتر هم قانعم

مرا فشار گرم دست دوست مانندی آرزوست

باید برای مدتی هم که شده تا آنجا که می توانم چشم و گوشم را بر روی شیرین کاری ها و مهرورزی های این آزادترین دولت تاریخ ایران ببندم!!!به آرامش خاطر مجالی بدهم و در این مدت باقیمانده چندان در میان کتاب های درسی بلولم که چهارپایان بر تپاله ی خویش!

باشد که عاقبت این ترم بخیر شود. آمین